صلح را باید از کودکی آموخت 2

13,000 تومان

90 تا موجودی

90 در انبار

سنجش

این کتاب شامل گفت و گوهایی با اساتیدی است که سرشت و نهاد و تمامی زندگی شان در جهت اشاعه و تعمیق فرهنگ صلح است اما با تخصص ها و دیدگاه های مختلف این گفت و گوها با هدف دست یابی به بنیان های نظری و مبانی فرهنگ صلح و راه های گسترش آن انجام گرفته است.

دومین جلد از کتاب صلح را باید از کودکی آموخت پیش‌روی شماست. این جلد شامل گفت‌و‌گو با چهار بانوی دیگر است که سرشت، نهاد و تمامی زندگی‌شان در جهت اشاعه و تعمیق فرهنگ صلح است، اما با تخصص‌ها و دیدگاه‌های مختلف.
این گفت‌و‌گوها با هدف دست‌یابی به بنیان‌های نظری و مبانی اصلی فرهنگ صلح و راه‌های گسترش آن با کارشناسان، خانم‌ها نوش‌آفرین انصاری استاد کتابداری و دبیر شورای کتاب کودک، دکتر نسرین مصفا حقوقدان، عضو هیأت علمی دانشگاه منیر پور اصلانی (همایونی) مؤسس کانون توسعه فرهنگی کودکان و مریم احمدی مشاور و مؤسس مؤسسه مادران امروز به ترتیب در بهار سال ۱۳۸۷ طی چهار ساعت، در زمستان سال ۱۳۸۷ طی ۵/۳ ساعت، در تابستان سال ۱۳۸۷ طی ۳ ساعت و در بهار سال ۱۳۸۸ طی چهار ساعت بر روی نوار ضبط شده و متن پیاده شده هر گفت‌و‌گو به تأیید هر شخصیت رسیده است. همان طور که در مقدمه‌ی جلد اول کتاب صلح را باید از کودکی آموخت(انتشارات کارگاه کودک، ۱۳۸۷) آمده است سال‌های ۲۰۱۰-۲۰۰۱ از طرف سازمان ملل متحد به عنوان دهه‌ی جهانی فرهنگ صلح و نفی خشونت علیه‌ی کودکان و زنان اعلام شده است. با تأکید بر این که در آخرین سال از این دهه به سر می‌بریم، فضای صلح ساز و کاری می‌خواهد که باید به آن بیندیشیم، از جمله ایجاد فضای فرهنگی برای نهادینه کردن آن. و این نام گذاری و تلاش ده ساله در حالی انجام یافته است که نقش غارتگرانه و منهدم کننده‌ی انسان در سراسر کره‌ی زمین بیش‌تر شده و نیاز به تجربه‌ی متحول‌ و تفکری همه جانبه ضروریست. می‌توان گفت در عصری هستیم که جنگ بر تمامی کره‌ی زمین سایه افکنده است و متأسفانه ما در حالی از صلح صحبت می‌کنیم که هر روز سایه جنگ سنگین‌تر می‌شود، هر چند که شاید به ظاهر دیده نمی‌شود.
بنابراین با رشد شتابان علم و تکنولوژی، صلح هم باید باز تعریف شود زیرا همان طور که دامنه‌ی علم و فناوری وسیع‌تر شده، معنای صلح هم گسترده‌تر شده است و علاوه بر عدالت، آزادی، مردم محوری و رفع هر گونه تبعیض و… مفاهیمی مثل احترام به ارزش‌های انسانی، گونه‌های انسانی، گونه‌های حیوانی، گونه‌های گیاهی، گونه‌های معماری، احترام به اکوسیستم، احترام به علم و عدم سوءاستفاده از آن، احترام به مسؤولیت رسانه‌ای را هم در برمی‌گیرد.
مؤسسه‌ی پژوهشی کودکان دنیا به عنوان سازمانی که به رشد همه جانبه‌ی کودکان می‌اندیشد برای پرداختن به تمام نیازهای کودکان تلاش‌های زیادی کرده و از سال ۱۳۷۸ اشاعه فرهنگ صلح را برای رشد همه جانبه‌ی کودکان در دستور کار خود قرار داده است. مؤسسه برای معرفی این دهه بیانیه‌ی گسترش فرهنگ صلح را در ۱۴ بند تدوین و تشکیل شورای گسترش فرهنگ صلح را پیش‌نهاد کرد و به مرور تعدادی از انجمن‌ها و گروه‌ها و حتی نهادهای دولتی به این موضوع حساس شدند، برنامه‌های ارزش‌مندی را جهت ترویج آن انجام داده‌اند و با توجه به این دست‌آوردها، بیانیه کامل‌تر شده است.
گفت‌و‌گویی که با دو کارشناس تعلیم و تربیت، استاد توران میرهادی و ناصر یوسفی در جلد اول کتاب صلح را باید از کودکی آموخت، انجام شد در واقع سرآغازی بود برای درک بهتر معانی و مفاهیم فرهنگ صلح و تعمق بیش‌تر نسبت به آن. این تجربه‌ی نخستین، در واقع چراغی بود که ما بتوانیم راه طولانی و پر پیچ و خم اشاعه فرهنگ صلح را در کنار هم راحت‌تر هموار کنیم. دست‌آورد جلد اول این بود که باز هم به دنبال مصادیق و مفاهیم صلح در تخصص‌های دیگر باشیم. به همین دلیل برای تکمیل کار در این جلد با یک کتابدار و حقوقدان، مشاور، و مدیر فرهنگی گفت‌وگو شد.
پرسش عمده‌ی پیش روی ما این بود که آیا بحث فرهنگ و فرهنگ سازی در مقوله‌ی صلح فقط به متخصصان تعلیم و تربیت و یا کسانی که علوم انسانی و علوم اجتماعی خوانده‌اند محدود می‌شود و یا این که متخصصان دیگر رشته‌ها مانند حقوقدانان، معماران، پزشکان، مهندسان، باستان‌شناسان، کارشناسان محیط زیست و دیگران نیز باید خود را نسبت به این مقوله مسؤول بدانند؟
طبعاً پاسخ ما این است که تمامی افراد با هر تخصص و در هر جایگاه باید مفاهیم صلح را به عنوان یک اصل اخلاقی در نظام نامه اخلاقی – حرفه‌ای خود قرار بدهند، تا این مفاهیم به ارزش‌های انسانی تبدیل شود و هیچ شرایط سیاسی، اقتصادی و تبلیغاتی نتواند آن را خدشه‌دار سازد.
پس از مصاحبه با چهار کارشناس یاد شده، که لحظات بسیار شگفت‌انگیز، پرچالش و پرشوری را برای من به همراه داشت به این نتیجه رسیدم که می‌توانیم مفاهیم و مصادیق فرهنگ صلح را در تمامی علوم پیدا کنیم و نظریه‌های مختلف درباره‌ی فرهنگ صلح را از اندیشمندان کشور خودمان به دست بیاوریم. طبعاً نظریاتی خواهند بود که با بوم، سرزمین و فرهنگ ما هماهنگی بیش‌تری خواهند داشت و بر جامعه نیز تأثیر بیش‌تری خواهد گذاشت.
نکته‌ی دیگری که برای نگارنده بسیار آموزنده بود سرشت میان رشته‌ای صلح است که در مباحث مربوط به وضوح نشان داده شده است. و مورد توجه خوانندگان گرامی‌ قرار خواهد گرفت.
تا علاوه بر دیدگاه‌های کل نگر بتوان به تحلیل‌های دقیق‌تری دست پیدا کرد و به ماهیت گسترده و میان رشته‌ای مفهوم صلح نزدیک شد.
ضمن قدردانی از چهار کارشناس گران‌قدر و با توجه به استقبال جامعه از جلد اول کتاب صلح را باید از کودکی آموخت. مؤسسه پژوهشی کودکان دنیا امیدوار است بیان نقطه نظرها در این زمینه ادامه پیدا کند.

نقد و بررسی ها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین کسی باشید که دیدگاهی می نویسد “صلح را باید از کودکی آموخت (۲)”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بازگشت به بالا